و امّا كسانى كه دير به كشتى رسيده و به تنگى مكان دچار شدند تا در كشتى هستند در زحمت و رنجند لكن بعد از رسيدن به وطن از سختى بيرون مىآيند و به راحت و آسايش نائل مىشوند . و كسانى كه از آغاز به كشتى درآمدند و جاى وسيع و راحت يافتند هيچ رنجى نبينند و سالم به وطن مىرسند . اين است مثال احوال اصناف اهل دنيا در اشتغال به لذتها و بهره هاى زودگذر و فراموش كردن وطن حقيقى و غفلت از سرانجام كار . و چقدر ناروا و زشت است كه انسان عاقل بصير در دام سنگها و گياهان زمين افتد و به آنها دل بندد با اينكه مىداند كه هنگام مرگ از آنها جدا مىگردد و حساب آنها و بال او خواهد شد .